با افزایش استفاده انسانها از راهها و مشخص شدن ارزش اقتصادی ، اجتماعی و نظامی آنها و نیاز به سرعت عبور و مرور همچنین ایمنی مناسب از یک طرف و محدودیت منابع از طرف دیگر مهندسین را بر آن داشته تا به دنبال روشهایی جهت بهبود مسیرهای حمل و نقلی باشند . توسعه و بهسازی راههای موجود موجب افزایش حجم و ایمنی حمل و نقل جاده ای می گردد اما محدودیت منابع و زمانبر بودن توسعه راهها لزوم استفاده بهینه از منابع موجود را پر اهمیت نموده است . یکی از روشهای منطقی توزیع حجم تردد بین مسیرهای مواصلاتی می باشد زیرا افزایش بی رویه تردد موجب ایجاد ترافیک کاهش ایمنی و سرعت جابجایی می گردد لذا در راه حل جدید سعی می گردد با استفاده از روش کوتاهترین مسیر در گراف کم تردد ترین مسیرها در فصل های مختلف سال معین گردد .